GTST

Ik stond gisterenavond een biertje te drinken op een intiem en dus zeer geslaagd feestje in de mooiste straat van Amsterdam ter ere van de verjaardagen van Sander en Michiel met de onvolprezen regisseur Pim van Hoeve die slank en afgetraind is en elegant grijst aan de slapen. De rollen zijn omgedraaid tegenwoordig. Er werden wel foto’s gemaakt, maar door Nico met zijn Leica dus één ding is zeker: die staan niet vandaag op Facebook. Pim legde me nog eens haarfijn uit waarom sommige mensen meer succes hebben dan ik. Hij heeft gelijk. Ik moet ergens mijn onovertroffen arrogante bek zien terug te vinden.

Voordat ik naar dat feestje ging, zat ik even plichtmatig – je moet toch een beetje bijblijven – te kijken naar Lieke van Lexmond terwijl ik toch op Winnie had gerekend. Naast haar zat een nichterig heerschap met een Willem-van-Hanegem-bril die ik pas na een minuut of twintig herkende als good old Albert Verlinde. Toen begreep ik ook waarom hij even daarvoor het klokkenspel van Erland had zitten afkluiven en hij Bah van Erven Dorens er juist in had getrapt terwijl iedereen Bah een succesje gunt. Twee vliegen in één klap of eigenlijk drie, want den draaikont prees de cijfers van GTST. Daar hadden wel 1,7 miljoen mensen naar gekeken. Verlinde heeft jarenlang alleen maar gal gespuid over GTST. Nu wordt hij duidelijk gedwongen lief en positief te zijn in zijn dagelijkse uurtje zelfbevlekking. Ik had sterk de neiging mijn oude gewoonte te hervatten, maar ik had geen beugel in huis om krachtig door de beeldbuis te werpen. Het geeft bovendien zo’n zooi.

Voor de duidelijkheid: dat is een k*tcijfer. In mijn tijd haalden we regelmatig toch een miljoentje meer. En dan hoor ik je denken: ja maar, dat was een andere tijd, maar dat is bullshit. Het was precies dezelfde tijd met dezelfde zenders zij het soms onder een andere naam en niet allemaal van dezelfde eigenaar. Er was dus méér concurrentie. Op allerlei vlakken. Ik voelde constant de hete adem in mijn nek van Kemna Casting dat zich heel snel aan het ontwikkelen van klein puur op kwaliteit gericht bureau tot wat het nu is. Hans Kemna weigerde gewoon commercials van Coca Cola. Je kan van alles van hem vinden, maar dat is en blijft überarrogant. Job Gosschalk heeft dat bureau omgevormd tot een brede, gestroomlijnde castingfabriek waar een breed scala van diensten wordt geleverd en is er toen uitgestapt. Endemol bestond nergens anders dan in de overeenkomst die John en Joop met elkaar hadden gesloten en Big Brother beleefde zijn eerste seizoen. Joop was de keizer en John mocht meedoen. We gingen ook nauwelijks met elkaar om.

GTST had drie concurrenten. Daarvan is alleen het acht uur journaal nog over. ONM is een langzame, pijnlijke dood gestorven net als Goudkust. Toch weet dat ook die laatste serie een enorme impact heeft gehad. Mensen die mij kennen van vroeger herkennen me nauwelijks door mijn kale kop, baard en mijn romige figuur, maar mijn fans zijn me trouw gebleven. Nog maar drie weken geleden heb ik handtekeningen staan uitdelen. Tegenwoordig vind ik dat zelfs leuk. Nog een teken dat ik mijn arrogantie weer eens terug moet zien te vinden. Toen ik begon bij GTST waren de kijkcijfers zo slecht dat ik het geheim houd. De toenmalige uitvoerend producent nam een krachtig besluit of twee. Er zouden alleen nog acteurs met een gedegen opleiding worden gecast in dragende rollen en de verhaallijnen zouden worden teruggebracht tot normale menselijke proporties. Het gaat allemaal over liefde uiteindelijk in Meerdijk en ver daarbuiten. Ik heb er nog steeds spijt van dat ik dat Job Gosschalk heb verteld. Dom van hem dat hij dat zelf een beetje vergeten lijkt.

Dat is precies wat GTST nu mist voor dat laatste miljoen. Waar gaat die soap over? Ik kijk nooit, maar Ebola? Laat dan een bus met verliefde stelletjes op weg naar de Wintersport verongelukken of een vliegtuig. Of een combinatie van suïcide, een uit de hand gelopen ‘planking’, een auto-ongeluk met een dronken bestuurder en kanker. Vergeet niet dat de verhaallijn van meneer Harmsen met een vriendin die doodging aan kanker waanzinnig scoorde. Dat had geen mediaplanner kunnen voorspellen. Dat kwam omdat Wik Jongsma werd gedwongen te acteren door zijn tegenspeelster van formaat en doorleefd drama is leeftijdloos als het over de liefde gaat.

Het zou kunnen dat de loonkosten weer uit de hand zijn gelopen en dat ze daarom wel in die piepkleine studio moeten blijven. Ook dat was beter geregeld destijds. Mijn gereformeerde chef zorgde er wel voor dat we ‘ze laag hielden’ hoewel dat helemaal niet in ons voordeel was om niet nader aan te duiden redenen. Ik heb braaf zoveel mogelijk geld uitgespaard met al die debiele gastrolletjes. Gesmeekt heb ik ze om met die onzin te stoppen zodat we meer geld zouden hebben voor leuke dingen. GTST is gebaat bij een kleine vaste cast die goed verdiend en dus uitermate tevreden is en regelmatig een wat langer lopende lijn met goede en goed ogende acteurs die de kijker kunnen ontroeren. Dan gaan ouders en kinderen samen kijken en zijn ze zo weer uit het slop. Dan hoeft Verlinde niet meer opzichtig opgelegd te slijmen met Erland. Dan kan hij oprecht enthousiast worden al heeft hij dat waarschijnlijk niet in huis tenzij het één van zijn eigen producties betreft.